Zuiderbad

epa02455785 Park Hyunha and Park Hyunsun of Korea perform during Duet Synchronised Swimming event at the Guangzhou 2010 Asian Games at Foshan Aquatics Centre of Guangzhou city, southern China's Guangdong province, 19 November 2010. China won the first, Japan won second and Korea won the third.  EPA/WU HONG

Zuiderbad

Onlangs ging ik na een kwart eeuw weer eens zelf zwemmen in het Zuiderbad. Ik was er wel geweest met schoolzwemmen van de kinderen of met mijn werk, maar dat ikzelf er gezwommen had was wel héél lang geleden. En nu had mijn dochter mij overgehaald. Hoewel ik het al een jaar of drie me had voorgenomen. Maar ik wilde nooit in de buurt zwemmen, alleen in het buitenland. En dan ook nog zonder mijn eigen bril op. Dat gaf voor mij hetzelfde effect als een peuter die onder tafel zit met zijn handen voor de ogen en dan denkt: ze zien me niet. Zo denk ik datzelfde: ik zie onscherp, dan zullen anderen mij ook wel onscherp zien. Maar nu ging ik dan toch maar in vol ornaat naar de waterbak. In badpak lopend langs de rand, eerst verplicht douchen.

Mijn herinneringen gingen terug naar mijn zwemlessen daar, gegeven door een soort opgeschoren aap van een man, zeer onvriendelijk en in een wit pak. Ergens begin jaren ’60. Je hoofd hing je angstig in een haak, en zo werd je voortgetrokken langs de kant, in je eigen schoolslag…. Na het A-diploma verder voor B. Duiken, plat op je buik… PATS. En vrolijk blijven kijken. En na B oefenen voor C, bordje duiken, reddend zwemmen en afzwemmen in het Sportfondsenbad Oost.

Maar nu in een bak met allemaal pré- en hele bejaarden. Mijn dochter in de borstcrawlbaan naast mij. En terwijl ik me volgens haar als een ‘streepje’ (lees: zeepaardje) voortbeweeg, passeert zij mij drie keer. Ik voelde me al hopeloos verouderd maar nu helemaal. Waar is de tijd dat ik als een soort Enith Brigitha door het water stoof. Als ik nu probeer om horizontaal te zwemmen maak ik een soort ‘surplace’ en blijf als een boei liggen. De dikte. Verschrikkelijk. Maar doorzetten. En zo zwem ik dan telkens twintig baantjes, -tjes, want het is maar een klein bad.

Meestal gaan we samen zwemmen maar dat kan niet altijd en dus besluit ik om alleen te gaan op de 55+ ochtend. Dan bevind ik me onder lotgenoten, vermoed ik. Ik ga op woensdagochtend. Zelfde ritueel; uitkleden en alles verplicht in een kluis en dan in badpak, voelt als een soort van bloot, naar de bak. Vele leeftijdgenoten of iets ouder. Wat opvalt: veel mannen. Ik land in het water, zakkend vanaf het trappetje met leuning. Houvast. En begin aan mijn reis. Maar wat nu ook opvalt zijn de vele mannenblikken die speuren. Hangend aan de zijkant. Zonder bril kan ik heus nog wel wat zien.                 Is het op een gewone  ochtend met vrij zwemmen zo dat allerlei mensen als ongeleide projectielen kris kras door elkaar zwemmen en niet bijvoorbeeld rechtshouden, of zelfs ineens midden in het water stoppen en gaan theekransen, nu bekruipt mij een beetje een viezig gevoel. Uitgezakte lichamen, sowieso al onappetijtelijk, maar vandaag op jacht. Mannen vooral. Die zijn ook in de meerderheid. Het lijkt wel een datingbak. Ik zwem gestaag door en doe of ik niets zie -maar ik zie alles over het algemeen- en bij het rugzwemmen zie ik een man in dezelfde baan. Ineens voelt spreid- sluit helemaal niet vanzelfsprekend. Ik draai mij om naar schoolslag en spreek met mezelf af dat dit een vergissing was, 55+ zwemmen. Ik sta open voor van alles, denk ik altijd, maar merk dat dat toch niet helemaal waar is.

 

Volgende keer: de sportschool …

Advertenties

Een gedachte over “Zuiderbad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s