Fiets in de avond

Voordrager-breed-matzwart-30540-Willex-1 april 2016

Fiets in de avond

 

Het eten was óverheerlijk. Ik had me (ondanks dat ik me in hartje Jordaan bevond) in Italië gewaand. Het land waar ik de afgelopen drie jaar met vakantie naar toe geweest was. De sfeer in het restaurant was herkenbaar, het eten eveneens. Het gezelschap waar we mee waren was aangenaam, maar uiteindelijk uitgewaaierd naar de verschillende windrichtingen vanwaar men gekomen was.

Nu stonden wij met zijn tweeën nog even na te praten en gingen naar buiten. Maakten onze fietsen los. Omdat het rek te vol was stonden onze fietsen ernaast maar tegelijkertijd dicht bij de stoeprand. Een andere fiets die het meest aan de stoeprand stond viel om en suisde rakelings langs een geparkeerde auto voordat hij ter aarde viel. Het was een grote, eigentijdse stadsfiets fiets met een rek aan de voorzijde.

Wij zetten onze eigen fietsen op de standaard en probeerden de omgevallen fiets weer rechtop te zetten maar het frame haakte aan de onderzijde van de auto, aan een onderdoor lopende bumper. Het was een lastig karwei en we stonden even beteuterd te kijken hoe we de fiets, die dus niet eens van ons was, schadevrij overeind konden krijgen. Zo bezig zijnde verscheen in onze ooghoek de rijzige gestalte van een oudere dame, gekleed in een soort van eikenhouten regenjas met tailleceintuur, een donkerrode panty met hoge leren laarzen en aan de arm een handtas aan een hengsel hangend. Het haar in pagemodel. Een beetje -te- tijdloze verschijning.

De dame onderbrak haar wandeling en vroeg met een zware basstem; ‘Wat is er aan de hand?’ Wij legden uit dat de fiets gevallen was en het ons niet lukte hem overeind te krijgen. En misschien waren wij wel even bang dat het de eigenaar van de auto was, die verhaal kwam halen of een eventuele schade wilde verrekenen. Ik antwoordde voor de zekerheid nog een beetje laffig: ‘En hij is niet eens van ons.’ De vrouw stapte kordaat op de fiets af en onder de, met wederom zware stem uitgesproken, woorden: ‘Ik kom uit een familie van ingenieurs….’ trok ze in één scheppende handbeweging de fiets uit de onfortuinlijke positie rechtop omhoog. Wij vrouwen stonden erbij en keken er naar. Namen de fiets over om hem vervolgens veilig op de stoep terug te zetten.

De oudere dame zei: ’En niet met vreemden mee gaan hè!’ en beende in een stevige pas verder, langzaam verdwijnend in de donkerte van de Jordaan.

Advertenties

2 gedachtes over “Fiets in de avond

  1. Geweldig Manna!!!! Is dit een waargebeurd verhaal?? Ik lees al je blogs en geniet enorm. X Hanny

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s