Graham Norton triggert … uit een grijs verleden

campari_campari_on_the_rocks

Graham Norton triggert … uit een grijs verleden

 

We kijken naar een oude aflevering van Graham Norton waar o.a. Bill Bailey, een Engelse comedian, een verhaal vertelt over een situatie waar hij ooit in verzeild raakte toen hij dronken was. Het een en ander wordt ondersteund met allerlei grappige filmpjes van mensen in eenzelfde situatie. De momenten waarop je zonder dat te beseffen de regie hebt verloren over je eigen handelen.

Ineens herinner ik me een soortgelijke situatie van meer dan veertig jaar geleden (dat moet wel want ik heb al veertig jaar geen druppel alcohol meer gedronken). De tijd waarop mijn vriendin en ik héél veel uit gingen en soms in de raarste situaties terechtkwamen. Dit specifieke voorval was in de Halvemaansteeg, een zijstraat van het Rembrandtplein. Daar was een café waarvan de eigenaar bij mijn weten Israëlisch was en waar altijd een soort van Israëlische, Arabische en Turkse muziek gedraaid werd. Wij kwamen er ongeveer elke avond, als afzakker. Eerst bezochten we café de Pieter en de Pieterspoort, in de Pieterspoortsteeg, en daarna gingen we naar dit café. Van de bezoekers kan ik me niet veel meer herinneren omdat het vaak tegen die tijd al laat was…. Als dit café dicht ging, gingen we meestal naar een naastgelegen shoarmazaak. Er waren er toen twee, een in de Halvemaansteeg en een in de Amstelstraat. Tegenover dit café zat De Hongaar, een soort nachtsnackbar waar je bij een man achter een deur met een open luik een kop goulashsoep kon kopen tegen 1 gulden statiegeld, want het was een stenen kop. Op straat voor de deur at je die dan leeg en retourneerde hem, tegen terugbetaling van die ene gulden. Ook bakte hij op een grillplaat hamburgers met gebakken ui.   We spreken over het begin van de jaren zeventig.

Deze nacht was ik in het Midden-Oostencafé. Wat er aan vooraf ging kan ik me niet meer herinneren. Wat ik me wel kan herinneren was dat ik op enig moment naar het toilet gegaan ben. In kennelijke staat, zoals behoorlijke dronkenschap keurig omschreven wordt. Of het alleen drank was of ook rookwaar kan ik me niet meer herinneren maar het zou zomaar kunnen. Ik herinner me ook nog heel goed dat ik op dat toilet zat en er niet meer af durfde. Ik weet niet of dat kwam omdat ik me ergens voor schaamde. Had ik misschien iets geks gedaan? Ik kan het niet terugbrengen. Het gevoel van schaamte en wegvluchten is wel iets wat me, in een extreem geval, niet helemaal onbekend voorkomt. Ik weet ook nog dat ik dacht en hoopte me via een onderaardse tunnel, door mijzelf te graven, ongezien zou willen laten verdwijnen. Na enige tijd heb ik toch maar voorzichtig de deur geopend. De twee toiletten van het etablissement lagen iets achter in de caféruimte, in een soort halletje. Heel voorzichtig wierp ik een blik om het hoekje van de deur en keek in een volkomen donkere ruimte. Niets te zien, sterker nog; ook niemand te zien. Hoe lang had ik op het toilet gezeten?? Tot de dag van vandaag weet ik het niet. Het besef van tijd was me ontgaan. Ik weet alleen dat iedereen naar huis was. Iédereen, ook mijn vriendin. Ik begreep er niets van. Had ik er dan uren gezeten?

Ik stapte de caféruimte in en liep naar de deur. Die zat alleen op een draai-lips-slot. Ik draaide hem open. Daarna ging ik naar het naastgelegen shoarmacafé. Daar trof ik mijn vriendin aan die helemaal niet had begrepen waar ik was gebleven. Want het café was dicht gegaan en ik was helemaal nergens meer te bekennen geweest, al die tijd. Ik was toch naar de wc gegaan? Blijkbaar was ook zij in kennelijke staat en nam ze alles als voor vanzelfsprekend aan. We besloten nog even terug te gaan om te kijken of de deur nog steeds open stond. Eigenlijk voelde ik me nog verantwoordelijk om de tent netjes achter te laten. Even later stonden we met zijn tweeën achter de bar in het donkere café en kregen de slappe lach. We namen een paar koshere hamburgers mee en een restfles Campari en een schone theedoek om alles in te verpakken. Daarna vertrokken we. De deur gewoon dichtvallend maar niet afgesloten. Want dat kon niet. Hoe het afgelopen is en wat ze er de volgende dag van gevonden hebben, zijn we nooit te weten gekomen. We hebben een paar dagen overgeslagen en zijn daarna nog wel weer erheen gegaan, met ons gedeelde geheim.

Ook heb ik eens ‘s nachts een half servies meegenomen, uit een danstent aan de Nes. Hoe weet ik niet meer. Het bestond onder meer uit een soepterrine en een aantal ontbijt- en dinerborden. Ook wat kop en schotels. Ik heb het niet lang geleden geschonken aan de basisschool om er mozaïek mee te maken. Twee kop en schotels heb ik nog bewaard. Ik serveer er koffie en thee in aan mijn schoonouders. De naam van de danstent staat er nog op.

Terugkijkend op deze ervaringen blijkt dat er momenten in een puberbrein zijn waar je later engszins met schaamte op terugblikt.

Link aflevering: https://www.youtube.com/watch?v=xnsf5a_4UuA

 

Advertenties

Een gedachte over “Graham Norton triggert … uit een grijs verleden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s